Nolf

'zijn oogjes twinkelen de hele dag'

De mensen die ons al geruime tijd volgen herinneren zich vast nog wel het verhaal van Nolf, de basset die 4 jaar lang aan de ketting lag en daarna via verschillende asiels van hand tot hand ging totdat wij hem onder onze hoede konden nemen.
Hieronder een update over Nolf, verteld door Hélène:
***
 
Ik wil graag iets met jullie delen, iets waar ik elke dag weer blij van word.
Op 1 augustus 2017 is Nolf weer terug in opvang gekomen bij de stichting en omdat we nu wel eens wilden weten wat er eigenlijk mis was met hem was is hij bij mij in huis gekomen.
 
Al snel viel het mij op dat hij zo vaak viel tijdens de wandelingen en dat zijn beide oren schaafplekken hadden.
Een afspraak bij de dierenarts bracht aan het licht dat Nolf LPA heeft, Iets waar hij dus al vanaf zijn geboorte veel pijn van gehad moet hebben, iets wat met de jaren door de vorming van artrose steeds erger en pijnlijker wordt.
Lopen is voor Nolf dan ook een martelgang en om dat toch te kunnen heeft hij zich een manier van lopen aangeleerd die hem het beste afgaat, maar dat is ook een manier waardoor hij de op de bovenkant van zijn voeten loopt en van nagels was dan ook geen sprake.
 
Ook zijn geschiedenis, zijn gedrag en geestelijke toestand werden uitgebreid met de dierenartsen besproken en deze bevestigden onze conclusie: Nolf heeft een vreselijk leven vol pijn en verwaarlozing achter de rug, maar met name het steeds weer moeten verhuizen had hem bijna gebroken en een volgende verhuizing zou misschien wel de definitieve knak geven.
 
Dilemma dus, want er zijn hier al zoveel honden in huis! Maar een hond als Nolf zomaar in laten slapen omdat er geen plek is, dat is ook weer zoiets.
Dus na intern overleg besloten om eerst maar eens te kijken of we Nolf weer goed op zijn pootjes konden krijgen. Pijnstilling, ontstekingsremmers en Zylkène om rust in zijn koppie te krijgen werden ingezet en langzaam maar zeker begon hij tot rust te komen, schoot niet meer grommend wakker en viel wat minder tijdens het wandelen. Hij kreeg belangstelling voor de andere honden in huis en begon zelfs voorzichtig te spelen.
 
En nu, op 12 november 2017, is het precies 3 weken geleden dat Nolf gevallen is tijdens een wandeling; zijn nagels beginnen te groeien en zijn oren zijn genezen, hij is de hele dag in de weer met spelen en met andere avonturen. Hij vindt elke hond hier in huis leuk.
Hij vertelt me hele verhalen en gek genoeg begrijp ik precies wat hij bedoelt. Het is een echte clown met de meest beweeglijke neus die ik ooit gezien heb bij een bas.
Zijn oogjes twinkelen en hij denkt dat overal 'voor Nolf ' op staat, eetbaar of niet eetbaar. Een grommetje heb ik nooit meer gehoord.
 
En ook al is het nu de meest lieve en makkelijke basset die je je kunt voorstellen, hem opnieuw herplaatsen durven we niet meer. Want wat gaat dat met hem doen, weer het vertrouwen weg, weer vooraan beginnen en maar afwachten of het dit keer wel goed gaat. Het vertrouwen is nog zo fragiel.
 
Nolf blijft dus de rest van zijn leven bij mij wonen, maar dat kan alleen omdat de stichting hem financieel bijstaat en alle medische kosten voor hem draagt want Nolf zal altijd medicatie nodig hebben.
Ik kan dus met recht zeggen dat de stichting zijn leven gered heeft en daarom is iedere donatie zo belangrijk. Er zijn zoveel honden als Nolf die een kans verdienen en moeten krijgen. De stichting wil die kans geven maar daar hebben we natuurlijk wel alle hulp bij nodig.
Namens Nolf dus een enorm dankjewel aan alle mensen die hem geholpen hebben en ook namens mij want Nolf brengt elke dag weer een glimlach op mijn gezicht.
Hélène
***
 
Misschien raakt Hélène's verhaal u en wilt u Nolf en onze andere honden in permanente opvang een steuntje in de rug geven.
Meer informatie daarover vindt u op onze Adoptie op Afstand pagina.
 

Stichting Jacob's Ark
© 2012 - 2018